Επιτέλους Εμπρός! ...ή μήπως όχι;

Μια ευχάριστη έκπληξη επιφυλάσσει εδώ και μερικές μέρες τους περιπατητές και άλλους χρήστες του ποδηλατόδρομου του Αργίλου: Κατά μήκος της διαδρομής, και στο τμήμα από τις εγκαταστάσεις της Alfa μέχρι τον Άργιλο έχουν τοποθετηθεί τρεις κάδοι απορριμάτων. Σωστότατη κίνηση, καθώς στο συγκεκριμένο τμήμα δεν υπάρχουν οι γνωστοί μεγάλοι κάδοι στην οδό, καθώς δεν υπάρχουν κατοικίες.

[ΦΩΤ. 1]

Όμως, μάλλον κάνουμε ακόμη μια φορά δυο βήματα εμπρός και ένα (ή και περισσότερα ίσως) πίσω: Οι κάδοι τοποθετήθηκαν δίπλα στο κράσπεδο του ποδηλατόδρομου, και όχι από την έξω μεριά αυτού. Κάτι τέτοιο έχει σαν αποτέλεσμα την αφαίρεση πλάτους μισού τουλάχιστον μέτρου από το ωφέλιμο πλάτος του ποδηλατόδρομου.

Αν αυτό δεν φαίνεται μεγάλο πρόβλημα σε μερικούς, θα φανεί στην πράξη στην ερχόμενη Ποδηλατοπορεία που θα οργανωθεί τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, όπου η κίνηση των δικύκλων γίνεται σε κομβόι και είναι αρκετά πιθανό να υπάρξουν συγκρούσεις με τους κάδους.

[ΦΩΤ. 2]

Το θέμα είναι πως οι ΔΥΟ από τους ΤΡΕΙΣ κάδοι θα μπορούσαν να έχουν τοποθετηθεί σε σημεία που να μη δημιουργούν πρόβλημα, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που επισυνάπτονται:

ΦΩΤ 1. Προφανώς ο συγκεκριμένος κάδος θα μπορούσε να είχε τοποθετηθεί ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ! Είναι εμφανώς παράλογη η τοποθέτησή του στο σημείο αυτό.

ΦΩΤ 2. Το πεζοδρόμιο που βρίσκεται έξω από τον ποδηλατόδρομο δεν χρησιμοποιείται ποτέ από τους πεζούς, για το λόγο αυτό εξάλλου τοποθετήθηκαν πάνω του και τα φωτιστικά σημεία. Θα ήταν λοιπόν ένα καλό σημείο και για τον κάδο.

Τις επόμενες μέρες θα γίνει προσπάθεια ανεύρεσης του υπεύθυνου για την τοποθέτηση των κάδων, για λογαριασμό των "Ποδηλατών Κοζάνης". Εάν κάποιος γνωρίζει σχετικά, τα σχόλια είναι ελεύθερα.

Bicycle Physics

Το θέμα των δυνάμεων που ασκούνται στο σύστημα ποδηλάτου-αναβάτη είναι ταυτόχρονα πολύπλοκο αλλά και απλό. Επειδή όμως το ΣΚ που μας πέρασε είχα μια σχετική συζήτηση με έναν σύντροχο και απεδείχθη πως είχα εν μέρει άδικο και εν μέρει δίκιο, κάθησα και την έψαξα λίγο...

Έχουμε και λέμε λοιπόν... Όσοι αγαπούσαν τη Φυσική σαν μαθητές / σπουδαστές, θα ξέρουν πως σε συνθήκες κενού δύο σώματα διαφορετικού βάρους επιταχύνουν σε ελεύθερη πτώση με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Για παράδειγμα, αν έχουμε δύο κύβους 10x10x10cm, ο ένας από φελιζόλ και ο άλλος από σίδερο, τότε αφήνοντάς τους ταυτόχρονα από το ίδιο ύψος, αυτοί θα φτάσουν στο έδαφος την ίδια ακριβώς στιγμή. Αυτό όμως ισχύει μόνο όταν δεν έχουμε την αντίσταση του αέρα, σε συνθήκες δηλαδή κενού. Όταν αφήσουμε τα ίδια σώματα να πέσουν σε φυσιολογικές συνθήκες, τότε το βαρύτερο σώμα θα φτάσει στο έδαφος νωρίτερα, καθώς επιδρά πάνω του η τριβή της ατμόσφαιρας.

Αντίστοιχη είναι και η κατάσταση όταν έχουμε δύο ποδηλάτες χωρίς να κάνουν πηδάλι σε κατηφόρα: Ο βαρύτερος ποδηλάτης θα επιταχύνει πιο γρήγορα, ακριβώς λόγω του ότι η διαφορά μεταξύ της συνιστώσας του βάρους που τον σπρώχνει και της τριβής του αέρα είναι μεγαλύτερη σε σχέση με τον ελαφρύ ποδηλάτη.

Επιπλέον δυνάμεις που μπαίνουν στην εξίσωση είναι οι τριβές του ποδηλάτου και οι τριβές των τροχών με το δρόμο. Όσο καλύτερα εξαρτήματα έχει το πλδήλατό μας, τόσο μικρότερες είναι οι τριβές, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τα λάστιχα, με τα sleek να έχουν κατά πολύ μικρότερες τριβές σε σχέση με τα mountain λάστιχα.

Αυτό όμως που είναι πολύ ενδιαφέρον και μάλλον δεν το δίνουμε την πρέπουσα σημασία, είναι το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στη βόλτα μας η αντίσταση του αέρα:

Η αντίσταση του αέρα είναι απίστευτα πιο σημαντική από τις άλλες δυνάμεις που δυσκολεύουν τη ζωή μας με το ποδήλατο, αφού σε μια ταχύτητα 30km/h δεχόμαστε μια αντίθετη δύναμη πάνω από 10kgr! Τα στοιχεία αυτά ισχύουν για έναν ποδηλάτη του οποίου η εμπρόσθια επιφάνεια είναι περίπου 0.5m², όσο ενός μέσου ενήλικα.

Εύκολα μπορούμε λοιπόν να φανταστούμε πόσο μεγάλη διαφορά κάνει ο κατάλληλος ρουχισμός για έναν ποδηλάτη! Βουρ λοιπόν για ποδηλατικά ρουχαλάκια!

Το άρθρο στα αγγλικά που πραγματεύεται το θέμα με εξισώσεις και συναφή

Επομένως, Σάββα, είχες δίκιο πως ο βαρύς ποδηλάτης επιταχύνει γρηγορότερα στην κατηφόρα, εσύ όμως επιτάχυνες καλύτερα όμως λόγω ρουχισμού, όπως σου έλεγα!

Και εδώ ένα ακόμη πιο αναλυτικό άρθρο, από το οποίο προκύπτει το παράδειγμα πως σε μια ανηφορική διαδρομή με κλίση 7.5%, εάν έχουμε αντίθετο άνεμο με ταχύτητα τη μισή από τη δική μας, τότε πρέπει να κουραστούμε κατά 44% περισσότερο, απ' ότι χωρίς αέρα!

Είμαι σίγουρος πως θα υπάρχει άρθρο το οποίο να αναλύει τη διαφορά στην αντίσταση του αέρα ενός ποδηλάτη με κατάλληλο ρουχισμό και του ίδιου με φαρδιές φόρμες που παφλάζουν περιττά στον αέρα, όποιος μπορέσει να εντοπίσει κάτι τέτοιο, στα σχόλια!

BlueMotion

Σε αναζήτηση ενός οικονομικού, οικολογικού και ευέλικτου τρόπου μετακίνησης, ανακάλυψα τη σειρά BlueMotion της VolksWagen. Διάφορα μοντέλα βγαίνουν με τον κωδικό αυτό, ανάμεσα στα οποία και το VW Polo το οποίο με ενδιαφέρει αρκετά, καθώς θα μπορούσε άνετα να αντικαταστήσει το Peugeot 106 που χρησιμοποιώ περιστασιακά, αγορασμένο αρχές του '90.

Επικοινώνησα λοιπόν χθες με την COSMOCAR, προκειμένου να ενημερωθώ αν έρχεται στη χώρα μας, ή αν πρόκειται να έρθει κάποια στιγμή. Την απάντησή τους οφείλω να πω πως την περίμενα: "Δεν υπάρχει αρκετό αγοραστικό ενδιαφέρον για τη χώρα μας..."! Το περίμενα, καθώς στην Ελλάδα "αγοραστικό ενδιαφέρον" ή αλλιώς "μεγάλο περιθώριο κέρδους" έχουν κυρίως SUVs και μερικά δίλιτρα μικρά...

Το Polo BlueMotion είναι πανέμορφο, με πλαστικά και μασπιέδες που θυμίζουν έντονα GTi εκδόσεις, κατανάλωση 3.7lt/100km, και εκπομπές CO2 99gr/km, μάλλον δεν θα το έχουν ψάξει αρκετά. Ίσως να φταίει ο turbo diesel κινητήρας...

Το επόμενο βήμα είναι προκαθορισμένο: Έρευνα για το αν έχει ταξινομηθεί στην Ελλάδα ποτέ, και αν η απάντηση είναι θετική, καιρός είναι αυτοί οι συγγενείς στη Γερμανία να τρέξουν λίγο...

Βαράνε μπιέλα τα ηλεκτροκίνητα scooters;

Η ερώτηση είναι ρητορική... Πώς θα μπορούσαν άραγε να βαρέσουν μπιέλα, απ' τη στιγμή που ούτε κυλίνδρους έχουν, ούτε μπουζί, ούτε -ασφαλώς- μπιέλες!
Κι όμως! Μπορεί κάλλιστα να βαρέσει μπιέλα ο υποψήφιος αγοραστής, όταν -απλούστατα- κανείς έμπορος δικύκλων στην Ελλάδα δε γνωρίζει για την ύπαρξή τους!

Με άλλα λόγια:
Εδώ και 2 μήνες ψάχνω το διεθνές διαδίκτυο να βρω ένα ηλεκτροκίνητο scooter για τις μετακινήσεις μου. Μένω σε μονοκατοικία με αυλή (διαθέτει αρκετούς ρευματολήπτες), ενώ διανύω κάθε μέρα από 5 έως 30 χιλιόμετρα για εργασία ή/και διασκέδαση. Με χαρά διαπίστωσα, λοιπόν, πως υπάρχουν αξιοπρεπέστατα ηλεκτροκίνητα scooter, απολύτως κατάλληλα για τις απαιτήσεις μου. Δύο μόνο ενδεικτικά παραδείγματα: αυτό ή αυτό.

Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Παρ' όλο που τα παραπάνω scooters έχουν κάνει θραύση σε Ηνωμένες Πολιτείες, Αυστραλία και -φυσικά- Κίνα, στην Ελλάδα οι πάντες αγνοούν την ύπαρξή τους. Μερική γνώση για την ύπαρξή τους έχει το Ελληνικό Ινστιτούτο Ηλεκτροκίνητων Οχημάτων, οι οποίοι σε επικοινωνία μέσω e-mail που είχαμε προσπαθούν συνεχώς να με πείσουν πως ούτε καν αυτά τα μοντέλα είναι ικανά να καλύψουν τις ανάγκες του Έλληνα αναβάτη. Σχετικά ελπιδοφός φαίνεται ο Όμιλος επιχειρήσεων SIDIKA, οι οποίοι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε με ενημέρωσαν πως αναμένονται εξελίξεις από αρχές του 2008 σχετικά με το e-max.

Είναι σίγουρο λοιπόν πως οι Έλληνες αναβάτες έχουν εξαιρετικά μεγαλύτερες απαιτήσεις από τους αναβάτες της υπόλοιπης υφηλίου, και δεν αρκούνται -ασφαλώς- σε μέγιστες ταχύτητες 60km/h και εμβέλεια 50km με μια φόρτιση...

Ή μήπως φταίει κάτι άλλο;