17.12.19

Βαρυτική Αποθήκευση, ΕΣΕΚ και Δυτική Μακεδονία

Το νέο προτεινόμενο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) περιλαμβάνει σημαντικές αλλαγές στο μέχρι σήμερα διαμορφωμένο ενεργειακό πεδίο, με σημαντικότερη αυτή της πλήρους απολιγνιτοποίησης του Ελληνικού συστήματος με καταληκτικό έτος το 2028.

Το γεγονός αυτό αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο για της περιοχές λιγνιτικής δραστηριότητας (Δυτική Μακεδονία, Μεγαλόπολη) οι οποίες σε χρονικό διάστημα μικρότερο της 10ετιας καλούνται να αναδιατάξουν το παραγωγικό τους μοντέλο με σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, κάτι που πρέπει να προβληματίσει έντονα όσους κατοικούμε και δραστηριοποιούμαστε στην περιοχή, οθώντας μας να αναζητήσουμε πιθανές λύσεις.

Στη βάση αυτή, λαμβάνοντας ως δεδομένο πως η επόμενη δεκαετία θα δει τεράστια αύξηση στην ενέργεια από ΑΠΕ, και στηριζόμενος στο γεγονός πως το νέο σχέδιο περιλαμβάνει αρκετές ρυθμίσεις και προβλέψεις σχετικά με την αποθήκευση ενέργειας, κάνω μια προσπάθεια διερεύνησης σε μια τεχνολογία αποθήκευσης όχι πολύ γνωστή, η οποία όμως -πιστεύω- είναι ιδανική για να δώσει μερική λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η περιοχή κατά τη διαδικασία μετάβασής της σε συνθήκες χαμηλής λιγνιτικής εξάρτησης.


Σύστημα αποθήκευσης με συστοιχίες μπαταριών λιθίου, της TESLA
Πρόσφατα, τίθενται επί τάπητος πολλές προτάσεις και ιδέες περί αποθήκευσης ενέργειας, προκειμένου -εκτός των άλλων- να διατηρηθεί και η "ταυτότητα" της περιοχής ως "Ενεργειακό Κέντρο" της χώρας και -γιατί όχι- των Βαλκανίων και την Ν.Α. Ευρώπης.

Αυτό είναι κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για την περιοχή, καθώς, όπως τόνισε και ο Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας Γιώργος Κασαπίδης σε πρόσφατη ημερίδα, τουλάχιστον 25000 θέσεις εργασίας θα χαθούν στην περιοχή από την βίαιη απολιγνιτοποιησή της.

Ανάμεσα στις διάφορες μεθόδους αποθήκευσης που σήμερα χρησιμοποιούνται, ή προτείνονται από την επιστημονική κοινότητα, βρίσκουμε και τη λεγόμενη "Βαρυτική Αποθήκευση". Αυτή αποτελεί μια γενικότερη μέθοδο αποθήκευσης, στην οποία ανήκει και η -ευρέως χρησιμοποιούμενη στη Βόρεια Ευρώπη- μέθοδος της αντλησιοταμίευσης.

Τα τελευταία χρόνια, αναπτύσσονται πλέον και στην Ελλάδα τέτοια έργα. Η αντλησιοταμίευση λειτουργεί μεταφέροντας μεγάλες ποσότητες νερού από έναν ταμιευτήρα σε έναν δεύτερο που βρίσκεται ψηλότερα, όταν υπάρχει περίσσεια ισχύος στο σύστημα. Η ενέργεια αποθηκεύεται σε μορφή δυναμικής ενέργειας. Όσο μεγαλύτερη η υψομετρική διαφορά μεταξύ των ταμιευτήρων, τόσο μεγαλύτερη η ποσότητα της αποθηκευμένης ενέργειας, για την ίδια ποσότητα αποθηκευτικού μέσου (νερού). Όταν στη συνέχεια απαιτηθεί η ενέργεια από τον διαχειριστή, το νερό αυτό επανέρχεται στον χαμηλό ταμιευτήρα, παράγοντας ηλεκτρική ενέργεια από την κίνησή του αυτή, όπως ακριβώς λειτουργούν και τα υδροηλεκτρικά έργα.

Στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, με τις μεγάλες υψομετρικές διαφορές, θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αρκετά έργα αντλησιοταμίευσης, όμως τα έργα αυτά έχουν εξαιρετικά μεγάλο οικολογικό αποτύπωμα, οι επεμβάσεις στις περιοχές που εφαρμόζονται είναι μνημειώδους μεγέθους, επομένως η υλοποίησή τους καθυστερεί χαρακτηριστικά.

Μια εναλλακτική λύση, που ενδεχομένως να ταιριάζει απόλυτα στην προσπάθεια για αντιμετώπιση των προβλημάτων που θα φέρει η απολιγνητοποίηση στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, είναι η Βαρυτική Αποθήκευση εντός των -προς στιγμήν ενεργών- πεδίων της ΔΕΗ, εντός των ίδιων ορυχείων που για δεκαετίες τώρα έχουν δημιουργήσει τόσες θέσεις εργασίας σε όλη την περιοχή. Με έκπληξη συμπεραίνω πως μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν σχετικές μελέτες πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.

Την εφαρμογή αυτής τεχνολογίας που θα μπορούσε να έχει εφαρμογή στην περιοχή των πεδίων της ΔΕΗ, μπορείτε να παρακολουθήσετε στο video της εταιρείας ares, ή "Advanced Railway Energy Storage". Σύμφωνα με την εταιρεία, η ισχύς και χωρητικότητα μιας μονάδας, μπορεί να κλιμακωθεί από μόλις 100MW/200MHh μέχρι τα τεράστια ποσά των 3GW/24GWh. Το μόνο που χρειάζεται είναι να υπάρχει ικανή υψομετρική διαφορά για την τοποθέτηση των σταθμών.

Στα πεδία της ΔΕΗ, υπάρχουν υψομετρικές διαφορές της τάξης των 400-450m μεταξύ αποθέσεων και πατώματος των πιο βαθιών ορυχείων. Αυτή είναι μια υφιστάμενη κατάσταση, η οποία δεν γνωρίζουμε πότε και αν θα αποκατασταθεί σε μια κατάσταση πιο φυσιολογική.

Η λύση της εταιρείας ares υλοποιείται με βαγονέτα τα οποία ανεβοκατεβάζουν στην πλαγιά ενός λόφου μεγάλα βάρη, τα οποία στοιβάζουν στον άνω ή στον κάτω σταθμό. Τα βαγονέτα έχουν τα ίδια ηλεκτρικά μοτέρ, τα οποία είτε καταναλώνουν ενέργεια κατά την άνοδό τους, είτε παράγουν κατά την κάθοδο. Η ενέργεια αυτή λαμβάνεται από το δίκτυο ή παροχετεύεται πίσω σε αυτό, όταν υπάρξει ανάγκη.

Μια εναλλακτική αυτής της υλοποίησης θα ήταν να μην χρησιμοποιηθούν αυτοκινούμενα βαγονέτα, αλλά απλές πλατφόρμες μεταφοράς, οι οποίες θα σύρονται από σταθερές μηχανές, μόνιμα εγκατεστημένες στους άνω σταθμους. Με τον τρόπο αυτό, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθεί ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό υφιστάμενου εξοπλισμού, στα πλαίσια της κυκλικής οικονομίας.


Παρακάτω απαριθμώ κάποια από τα θετικά στοιχεία της συγκεκριμένης μεθόδου (ή κάποιας παρόμοιας υλοποίησης), σε συνδυασμό με τα χαρακτηριστικά και τις σήμερα εγκατεστημένες δραστηριότητες στην περιοχή των ορυχείων:
  • Δεν δημιουργείται επιπλέον περιβαλλοντική επιβάρυνση
  • Σαν φορείς ενέργειας (βάρη) μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορα υλικά, από υλικά αποθέσεων, μέχρι ανακυκλωμένα υλικά από επεξεργασία προϊόντων μπετού.
  • Μπορεί κάλλιστα να υλοποιηθεί από την ίδια τη ΔΕΗ, ακόμη και σε δοκιμαστικό στάδιο, σε επίπεδο τεχνοοικονομικής μελέτης, από αύριο
  • Είναι μια δραστηριότητα χαμηλής ηχητικής όχλησης και μηδενικής ρύπανσης κατά τη λειτουργία της
  • Μπορεί εύκολα να αναπαράγεται και να κλιμακώνεται, ανάλογα με τις ανάγκες αποθήκευσης και ισχύος
  • Αξιοποιεί το υφιστάμενο δίκτυο διανομής υψηλής τάσης και το πλήθος υποσταθμών
  • Δύναται να επαναχρησιμοποιήσει τις ηλεκτρικές γεννήτριες των προς κατάργηση μονάδων της ΔΕΗ, με τις κατάλληλες επεμβάσεις
  • Δύναται να επαναχρησιμοποιήσει εγκαταλελειμμένο υλικό του ΟΣΕ, ενώ χρησιμοποιεί τεχνογνωσία σιδηροδρόμων, μια ώριμη παγκοσμίως τεχνολογία
  • Αποτελεί αντίστοιχη δραστηριότητα με τις υφιστάμενες στα πεδία
  • Δημιουργεί θέσεις εργασίας σε τομείς χωματουργικών, μεταφορών μεγάλης κλίμακας, επεξεργασίας σιδήρου, εργασίες σκυροδέτησης
Η διερεύνηση του αν και κατά πόσον μια τέτοια λύση θα μπορούσε να είναι εφαρμόσιμη στην περιοχή και με τι χρονοδιάγραμμα, είναι κάτι το οποίο ορίζεται αυστηρά από τους νόμους της Φυσικής, και θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να αποτελέσει αντικείμενο μιας μελέτης υπό έναν αρμόδιο επιστημονικό φορέα, όπως το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας. Μια αρχική επαφή θα μπορούσε να γίνει επίσης σε επίπεδο πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, καθώς φαίνεται πως το πανεπιστήμιο του Nottingham έχει ασχοληθεί στοιχειωδώς με το θέμα, ενώ στην έρευνά του υπολογίζει πως το κόστος κατασκευής του ως άνω συστήματος ανέρχεται στο ποσό των $50/kWh, σε σύγκριση με τα $200/kWh της αντλησιοταμίευσης και τα $400/kWh της αποθήκευσης σε μπαταρίες.

Μετά από νεότερη έρευνα, εντόπισα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο από τον Κο. Aaron Fyke, το οποίο μεταξύ άλλων αναφέρει και τη Βαρυτική Αποθήκευση, ενώ περιέχει και μερικούς στοιχειώδεις υπολογισμούς κόστους επένδυσης, καταλήγοντας στην τιμή των μόλις $37/kWh.

Με βάση το κόστος αυτό, μια θεωρητική μονάδα ισχύος 600MW και χωρητικότητας 6000MWh (δηλαδή αντίστοιχης ισχύος με την Πτολεμαΐδα 5, και δυνατότητα παροχής αυτής της ισχύος για 10 ώρες), θα κόστιζε περίπου €200εκατ., ποσό υποπολλαπλάσιο του μέχρι σήμερα κόστους της Πτολεμαΐδας 5.
Σε σύγκριση με την αποθήκευση σε συστοιχίες μπαταριών τεχνολογίας λιθίου που παρέχει η Tesla με τα Megapacks, το κόστος είναι αρκετές φορές μικρότερο, καθώς μια μονάδα ισχύος 250MW και χωρητικότητας 1000ΜWh από την Tesla, θα στοίχιζε περίπου €500εκατ., είναι όμως διαφορετική η στόχευση αυτής της μεθόδου αποθήκευσης, καθώς απευθύνεται σε περισσότερο τοπικές και αποκεντρωμένες εγκαταστάσεις.

Μια δοκιμαστική εγκατάσταση θα μπορούσε να κατασκευαστεί σε συνέργεια ΔΕΗ, Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και Τεχνικού Επιμελητηρίου, ενώ τα απαραίτητα κονδύλια για το project αυτό θα μπορούσαν κάλλιστα να ενταχθούν σε ένα πρόγραμμα του Just Transition Fund και της Platform for Coal Regions in Transition, φορείς που θα μπορούσαν να καλύψουν και την εκπόνηση μιας αρχικής λεπτομερής τεχνοοικονομικής μελέτης και μελέτης σκοπιμότητας μιας τέτοιας επένδυσης.

Αυτή είναι μια πρωτογενής ιδέα, σχετικά με το πώς μπορεί να εφαρμοστεί ένα παλιό θεωρητικό μοντέλο στην περιοχή της δραστηριότητας της ΔΕΗ. Σχόλια και ιδέες επί του παρόντος ευπρόσδεκτα. Οτιδήποτε ενδιαφέρον, ενδέχεται να ενσωματωθεί στο παραπάνω κείμενο.
Θάνος Τουρτούρας
Διπλ. Αγρονόμος και Τοπογράφος Μηχανικός
Σύμβουλος σε θέματα Διαχείρισης Ενέργειας και Ηλεκτροκίνησης

18.3.14

Επιτέλους Εμπρός! ...ή μήπως όχι;

Μια ευχάριστη έκπληξη επιφυλάσσει εδώ και μερικές μέρες τους περιπατητές και άλλους χρήστες του ποδηλατόδρομου του Αργίλου: Κατά μήκος της διαδρομής, και στο τμήμα από τις εγκαταστάσεις της Alfa μέχρι τον Άργιλο έχουν τοποθετηθεί τρεις κάδοι απορριμάτων. Σωστότατη κίνηση, καθώς στο συγκεκριμένο τμήμα δεν υπάρχουν οι γνωστοί μεγάλοι κάδοι στην οδό, καθώς δεν υπάρχουν κατοικίες.


[ΦΩΤ. 1]
Όμως, μάλλον κάνουμε ακόμη μια φορά δυο βήματα εμπρός και ένα (ή και περισσότερα ίσως) πίσω: Οι κάδοι τοποθετήθηκαν δίπλα στο κράσπεδο του ποδηλατόδρομου, και όχι από την έξω μεριά αυτού. Κάτι τέτοιο έχει σαν αποτέλεσμα την αφαίρεση πλάτους μισού τουλάχιστον μέτρου από το ωφέλιμο πλάτος του ποδηλατόδρομου.

Αν αυτό δεν φαίνεται μεγάλο πρόβλημα σε μερικούς, θα φανεί στην πράξη στην ερχόμενη Ποδηλατοπορεία που θα οργανωθεί τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, όπου η κίνηση των δικύκλων γίνεται σε κομβόι και είναι αρκετά πιθανό να υπάρξουν συγκρούσεις με τους κάδους.


[ΦΩΤ. 2]
Το θέμα είναι πως οι ΔΥΟ από τους ΤΡΕΙΣ κάδοι θα μπορούσαν να έχουν τοποθετηθεί σε σημεία που να μη δημιουργούν πρόβλημα, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που επισυνάπτονται:

ΦΩΤ 1. Προφανώς ο συγκεκριμένος κάδος θα μπορούσε να είχε τοποθετηθεί ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ! Είναι εμφανώς παράλογη η τοποθέτησή του στο σημείο αυτό.

ΦΩΤ 2. Το πεζοδρόμιο που βρίσκεται έξω από τον ποδηλατόδρομο δεν χρησιμοποιείται ποτέ από τους πεζούς, για το λόγο αυτό εξάλλου τοποθετήθηκαν πάνω του και τα φωτιστικά σημεία. Θα ήταν λοιπόν ένα καλό σημείο και για τον κάδο.

Τις επόμενες μέρες θα γίνει προσπάθεια ανεύρεσης του υπεύθυνου για την τοποθέτηση των κάδων, για λογαριασμό των "Ποδηλατών Κοζάνης". Εάν κάποιος γνωρίζει σχετικά, τα σχόλια είναι ελεύθερα.

11.3.14

Τέλος στην εκμετάλλευση των τραπεζών από τους πολίτες!

Και τώρα για κάτι εντελώς διαφορετικό!

Πριν από 2 περίπου χρόνια, η γνωστή ελληνική τράπεζα "Τράπεζα Πηρεφώς" εισήγαγε ένα νέο τραπεζικό προϊόν - "κράχτη" για χρήστες του e-banking συστήματός της: Ένας "εικονικός" λογαριασμός όψεως με επιτόκιο έως και 5% και για οποιοδήποτε ποσό. Χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις, χωρίς ελάχιστο ποσό κατάθεσης, με την μόνη προϋπόθεση τη μηνιαία κατάθεση τουλάχιστον €200 με οποιονδήποτε τρόπο. Χρήματα τα οποία την επόμενη μέρα ο καταθέτης θα μπορούσε να τα αποσύρει χωρίς άλλο.

Αρκετοί "υποψιασμένοι μικροκαταθέτες" έσπευσαν να αξιοποιήσουν αυτή την "επενδυτική" ευκαιρία, τουλάχιστον αυτοί που δεν είχαν κλέψει ή δεν είχαν αρκετά μεγάλα κεφάλαια ούτως ώστε να αξίζει η φασαρία να τα "φυγαδέψουν" σε κάποια τράπεζα του εξωτερικού.

Λίγους μήνες μετά, βλέποντας την εκμετάλλευση στην οποία υπόκειται, η τράπεζα αυστηροποίησε τους όρους για το 5%, απαιτώντας την κατάθεση των €200 μέσω εμβάσματος από άλλη τράπεζα, ή μισθοδοσίας / σύνταξης, δεν "μετρούσε" κατάθεση μέσω γκισέ ή ATM.

Οι "υποψιασμένοι μικροκαταθέτες" όμως, γνώριζαν πως υπήρχε η δυνατότητα μέσω μιας άλλης γνωστής τράπεζας, της "BureauBank", να μεταφέρουν μηνιαίως και αυτόματα το ποσό των €200 στον συγκεκριμένο λογαριασμό τους στην "Πηρεφώς" με δωρεάν έμβασμα, αρκεί να ήταν δικαιούχοι του προγράμματος "τσάμπα αλισβερίσι" της "BureauBank".

Η επόμενη στρατηγική άμυνας λοιπόν της "Πηρεφώς" ήταν να μειώσει το προνομιακό επιτόκιο του συγκεκριμένου λογαριασμού σταδιακά μέχρι το 3%, διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό για τις σημερινές συνθήκες. Εξακολουθεί να παραμένει εξ' άλλου το μεγαλύτερο της αγοράς με τέτοιους όρους.

Οι "υποψιασμένοι μικροκαταθέτες", μην μπορώντας να αντιδράσουν στα χτυπήματα της "Πηρεφώς", αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν με τα νέα δεδομένα, εξακολουθώντας να στέλνουν δωρεάν τα μηνιαία εμβάσματά τους από την "BureauBank" στον λογαριασμό τους στην "Πηρεφώς".

Η "BureauBank" όμως, βλέποντας πως γίνεται κατάχρηση της εμπιστοσύνης της εκ μέρους κάποιων μικροκαταθετών όσον αφορά στα δωρεάν εμβάσματα, και αντί να μπει στη διαδικασία να προτείνει σε αυτούς κάποιο ανταγωνιστικό προϊόν, αποφάσισε απλούστατα να καταργήσει τη δωρεάν αποστολή εμβασμάτων.

Οι "υποψιασμένοι μικροκαταθέτες" όμως γνωρίζουν πως ακόμη και με το νέο "χαράτσι" του εμβάσματος, εξακολουθεί να συμφέρει η μεταφορά από την "BureauBank" στην "Πηρεφώς", και έτσι θα συνεχίσουν τη διαδικασία αυτή μέχρι την επόμενη κίνηση άμυνας των τραπεζών!

Εκτός και αν προλάβει η σοσιαλοφασιστική κυβέρνηση να αδειάσει τους λογαριασμούς των "υποψιασμένων μικροκαταθετών" με την αναρχοπαράλογη φορολογία που έχει επιβάλει, οπότε και δεν θα έχει κανένα νόημα όλη αυτή η φασαρία...

-disclaimer:
Τα (φυσικά ή νομικά) πρόσωπα που αναφέρονται στο παραπάνω κείμενο είναι φανταστικά. Τα προϊόντα που περιγράφονται υφίστανται μέχρι σήμερα.

17.5.11

Bicycle Physics


Το θέμα των δυνάμεων που ασκούνται στο σύστημα ποδηλάτου-αναβάτη είναι ταυτόχρονα πολύπλοκο αλλά και απλό. Επειδή όμως το ΣΚ που μας πέρασε είχα μια σχετική συζήτηση με έναν σύντροχο και απεδείχθη πως είχα εν μέρει άδικο και εν μέρει δίκιο, κάθησα και την έψαξα λίγο...

Έχουμε και λέμε λοιπόν... Όσοι αγαπούσαν τη Φυσική σαν μαθητές / σπουδαστές, θα ξέρουν πως σε συνθήκες κενού δύο σώματα διαφορετικού βάρους επιταχύνουν σε ελεύθερη πτώση με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Για παράδειγμα, αν έχουμε δύο κύβους 10x10x10cm, ο ένας από φελιζόλ και ο άλλος από σίδερο, τότε αφήνοντάς τους ταυτόχρονα από το ίδιο ύψος, αυτοί θα φτάσουν στο έδαφος την ίδια ακριβώς στιγμή. Αυτό όμως ισχύει μόνο όταν δεν έχουμε την αντίσταση του αέρα, σε συνθήκες δηλαδή κενού. Όταν αφήσουμε τα ίδια σώματα να πέσουν σε φυσιολογικές συνθήκες, τότε το βαρύτερο σώμα θα φτάσει στο έδαφος νωρίτερα, καθώς επιδρά πάνω του η τριβή της ατμόσφαιρας.

Αντίστοιχη είναι και η κατάσταση όταν έχουμε δύο ποδηλάτες χωρίς να κάνουν πηδάλι σε κατηφόρα: Ο βαρύτερος ποδηλάτης θα επιταχύνει πιο γρήγορα, ακριβώς λόγω του ότι η διαφορά μεταξύ της συνιστώσας του βάρους που τον σπρώχνει και της τριβής του αέρα είναι μεγαλύτερη σε σχέση με τον ελαφρύ ποδηλάτη.

Επιπλέον δυνάμεις που μπαίνουν στην εξίσωση είναι οι τριβές του ποδηλάτου και οι τριβές των τροχών με το δρόμο. Όσο καλύτερα εξαρτήματα έχει το πλδήλατό μας, τόσο μικρότερες είναι οι τριβές, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τα λάστιχα, με τα sleek να έχουν κατά πολύ μικρότερες τριβές σε σχέση με τα mountain λάστιχα.

Αυτό όμως που είναι πολύ ενδιαφέρον και μάλλον δεν το δίνουμε την πρέπουσα σημασία, είναι το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στη βόλτα μας η αντίσταση του αέρα:

Η αντίσταση του αέρα είναι απίστευτα πιο σημαντική από τις άλλες δυνάμεις που δυσκολεύουν τη ζωή μας με το ποδήλατο, αφού σε μια ταχύτητα 30km/h δεχόμαστε μια αντίθετη δύναμη πάνω από 10kgr! Τα στοιχεία αυτά ισχύουν για έναν ποδηλάτη του οποίου η εμπρόσθια επιφάνεια είναι περίπου 0.5m², όσο ενός μέσου ενήλικα.

Εύκολα μπορούμε λοιπόν να φανταστούμε πόσο μεγάλη διαφορά κάνει ο κατάλληλος ρουχισμός για έναν ποδηλάτη! Βουρ λοιπόν για ποδηλατικά ρουχαλάκια!


Επομένως, Σάββα, είχες δίκιο πως ο βαρύς ποδηλάτης επιταχύνει γρηγορότερα στην κατηφόρα, εσύ όμως επιτάχυνες καλύτερα όμως λόγω ρουχισμού, όπως σου έλεγα!

Και εδώ ένα ακόμη πιο αναλυτικό άρθρο, από το οποίο προκύπτει το παράδειγμα πως σε μια ανηφορική διαδρομή με κλίση 7.5%, εάν έχουμε αντίθετο άνεμο με ταχύτητα τη μισή από τη δική μας, τότε πρέπει να κουραστούμε κατά 44% περισσότερο, απ' ότι χωρίς αέρα!

Είμαι σίγουρος πως θα υπάρχει άρθρο το οποίο να αναλύει τη διαφορά στην αντίσταση του αέρα ενός ποδηλάτη με κατάλληλο ρουχισμό και του ίδιου με φαρδιές φόρμες που παφλάζουν περιττά στον αέρα, όποιος μπορέσει να εντοπίσει κάτι τέτοιο, στα σχόλια!

9.5.11

Χειροποίητος κομποστοποιητής για όσους...
πιάνει το χέρι τους!


Πριν από καιρό -ομολογουμένως- είχα ξεκινήσει την κατασκευή ενός κομποστοποιητή τριών σταδίων και είχα ετοιμάσει ένα σχετικό αντικείμενο για το Google SketchUp!, το οποίο είναι διαθέσιμο εδώ. Η κατασκευή του δεν ξεκίνησε ποτέ, γιατί πήρα έναν πλαστικό από έναν φίλο, πιστεύω όμως πως με την κατασκευή που προτείνω θα είναι πιο αποτελεσματική η διαχείριση του υλικού!

22.2.09

Ακριβούτισκο, αλλά αναμφισβήτητα πρωτοποριακό!

Κατά τη διάρκεια της αποψινής περιήγησης στον παγκόσμιο ιστό, εντόπισα ένα -σχετικά- νέο προϊόν το οποίο πιστεύω πως θα αναγκάσει αρκετούς στο να το αντιγράψουν. Πρόκειται για το bluetooth headset Iqua 603 Sun, το οποίο όπως μπορείτε να δείτε φορτίζει από τον ήλιο και παρέχει απεριόριστη αυτονομία!

Εδώ και χρόνια είχα την απορία, για ποιον λόγο συγκεκριμένες όχι-και-τόσο-ενεργοβόρες συσκευές δεν χρησιμοποιούν παρόμοιες τεχνολογίες. Αυτή πρέπει να είναι η πρώτη συσκευή που λειτουργεί με βασική πηγή ενέργειας τον ήλιο, εκτός φυσικά από τους υπολογιστές τσέπης, και συγκεκριμένης σειράς ρολογιών χεριού της Citizen.

Θα μπορούσαν κάλλιστα -πιστεύω- να δημιουργηθούν ρολόγια τοίχου τα οποία να φορτίζουν από τον ήλιο. Ή ψηφιακά θερμόμετρα, τα οποία διαθέτουν επιπλέον φορητούς αισθητήρες οι οποίοι τροφοδοτούνται από μπαταρίες-κουμπιά.

Φυσικά και δεν πρόκειται να αναφερθώ σε ηλιακά φαναράκια! Το έκανα παλιότερα...

20.6.08

ΣΚΑΪ: Μήπως είναι λίγο offside?

Απ' όλα τα κανάλια που δραστηριοποιούνται στο ελληνικό ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό στερέωμα, είναι κοινώς αποδεκτό πως το περισσότερο "οικολογικό" είναι το ραδιόφωνο και η τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Προσωπικά, από τη στιγμή που άρχισε ο τηλεοπτικός ΣΚΑΪ να εκπέμπει στην περιοχή μου, μπορώ να πω πως κυριαρχεί στις τηλεοπτικές μου προτιμήσεις, με αποτέλεσμα να έχω γίνει fan καί του ραδιοφωνικού ΣΚΑΪ, μέσω internet βέβαια. Οι εκπομπές τους είναι κατά κανόνα ενδιαφέρουσες, αν και μερικές φορές λίγο υπερβολικές, κυρίως όσον αφορά στο ραδιόφωνο.

Πρόσφατα όμως παρατήρησα κάτι στον τηλεοπτικό ΣΚΑΪ που με ωθεί στη συγγραφή αυτής της καταχώρησης. Είναι κάτι που προσωπικά με ενοχλεί πολύ, ιδιαίτερα κατά το βραδινό δελτίο του σταθμού. Όπως φαίνεται και στη συνημμένη εικόνα, στο φόντο του πλάνου διακρίνονται πεντακάθαρα μερικές δεκάδες υπολογιστών με το screensaver των windows να φιγουράρει πρώτη μούρη! Εκτός του ότι το συγκεκριμένο screensaver είναι κακόγουστο, εκτός του ότι οι TFT οθόνες δεν χρειάζονται screensaver, είναι απαράδεκτο να μένουν όλοι αυτοί οι υπολογιστές ανοικτοί, χωρίς κανείς να τους χρησιμοποιεί!

Φαίνεται λοιπόν πως το ΣΚΑΪ δίνει υπερβολική μερικές φορές σημασία στο τι κάνουν οι άλλοι, δεν προσέχει όμως τα του οίκου του. Κλασσικό ελληνικό φαινόμενο, εξ' άλλου!

Hint: οι TFT οθόνες καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια όταν δείχνουν μαύρο, παρά άσπρο!